Torpaq sahəsinin məhdudluğu Sinqapuru günəş enerjisi istehsalı üçün alternativ məkanlar axtarmağa vadar edib.

Ölkə bu məqsədlə Johor boğazında, Woodlands sahilləri yaxınlığında dəniz üzərində üzən günəş elektrik stansiyası qurub. Layihədə 13 312 günəş paneli, 40 invertor və 30 mindən çox üzən platforma istifadə olunub.

5 MVt gücündə olan stansiya ildə təxminən 6 milyon kilovat-saat elektrik enerjisi istehsal edə bilir. Layihənin ildə 4 mindən çox ton karbon qazı emissiyasının qarşısını almağa imkan verdiyi bildirilir.
Stansiyanın layihələndirilməsi zamanı dəniz şəraiti, o cümlədən dalğalar, su axınları, külək və duzlu suyun yaratdığı korroziya nəzərə alınıb. Qurğu xüsusi lövbərləmə sistemi ilə dənizin dibinə sabitlənib.

Lakin layihənin istismarı zamanı mühəndislər üçün gözlənilməz çətinliklərdən biri dəniz orqanizmlərinin konstruksiyanın sualtı hissələrinə yapışması olub. Xüsusilə barnakullar və digər canlı orqanizmlər üzən platformalarda bioörtük yaradaraq əlavə çəki formalaşdırıb. Bu isə konstruksiyanın üzmə qabiliyyətinə və texniki xidmət prosesinə əlavə yük yaradır.

Mütəxəssislərin fikrincə, Sinqapurun təcrübəsi dəniz üzərində günəş enerjisindən istifadənin perspektivlərini göstərməklə yanaşı, bu texnologiyanın yalnız mühəndislik deyil, həm də dəniz ekosistemi ilə bağlı problemlərin həllini tələb etdiyini ortaya qoyur.

Sinqapur layihəni torpaq çatışmazlığı şəraitində bərpa olunan enerji istehsalını artırmaq üçün mühüm texnoloji təcrübə kimi qiymətləndirir.

//Samir Qurbanov, Editor.az